Legacy April/Mei 2001

De Australische band Mortification is één van de oudste bands bij Nuclear Blast, en daarnaast staan zij altijd garant voor een verrassing en zijn ze een interessant onderwerp vanwege hun positieve houding ten opzichte van het Christendom. Oké, gewoonlijk zijn toegewijde christenen niet mijn pakkie an, maar omdat ik Steve Rowe heb ontmoet en hem een vriendelijk persoon vond hier in Krefeld in 1995, heb ik van deze gelegenheid gebruik gemaakt voor een kleine update van de band. Dit was geen gemakkelijke opgave omdat Steve plotseling voor een moeilijke oogoperatie werd opgenomen (die hij gelukkig goed doorstond) en ik hem mijn e-mail vergroot moest toezenden zodat hij het toch kon lezen. Laat ik beginnen met hun nieuwste album 'The Silver Cord Is Severed', die je een paar keer moet horen voor je er warm voor kan lopen. Maar dan verbaas je je over het Motörhead gelijkende kick-butt geluid en de vreemde onderdrukte agressie in de langzamere liederen. Zij verschillen mijlen en mijlen van hun roots als 'Scrolls Of The Megilloth'.

Is Mortification een muzikale kameleon? Zou het niet eenvoudiger zijn om meer dan één band te hebben zodat je het publiek niet kan teleurstellen met een CD die niet hun stijl is?

Veel bands ontwikkelen zich. Om een paar voorbeelden te noemen, denk maar aan bijvoorbeeld Sepultura, Napalm Death, Metallica of Megadeth. Ons artistiek plezier om onszelf te blijven heruitvinden is net zo belangrijk als het besef dat we hebben om metal te blijven. Het leuke is dat van alle 12 albums die we in de afgelopen 13 jaar (2 met Lightforce in 1987/1988 en 10 met Mortification in 1990 - 2000) hebben uitgebracht je er slecht 2 van zou kunnen omschrijven als Death of Grind metal albums, als denk ik dat 'Scrolls Of The Megilloth' ons meest publieke album is.
Toen ik begin jaren tachtig begon te spelen speelde ik muziek van bands als Motörhead, Manowar, Overkill enzovoort. En ik denk dat voor mij daar mijn muzieksmaak lag, ook al had ik toen al naar Black Sabbath, Status Quo and Suzi Quattro geluisterd in 1973.
Afgelopen week ben ik 36 geworden. Toen Lightforce uiteen viel en ik met Mortification begon waren we op een soort van Napalm Death/Bolt Thrower toer met een andere insteek. Het eerste album wat we maakten, 'Break The Curse 1990' was meer een Kreator-achtige thrash met classic metal invloeden. Dit album heb ik trouwens net opnieuw uitgebracht. Mijn interesse voor alle verschillende metal stijlen verzekerd me dat mijn songwriting interessant blijft en zichzelf ontwikkeld in plaats van saai en eentonig te worden.

Wanneer je naar de huidige kerk(en) kijkt, is het nog steeds eenvoudig om een goede Christen te zijn?

Iedereen heeft wel iets extreems te bieden, wij bieden het extreemste alternatief voor datgene waar we volledig in geloven. Ik denk dat veel 'satanische' bands dit slecht als een image gebruiken. En ja, de Kerk heeft veel verantwoording af te leggen voor de fouten die ze heeft gemaakt. Maar zoals men zegt; je moet het kind niet met het badwater weggooien. Ook christenen zijn gewone mensen met fouten zoals ieder ander. God is de Schepper van dit heelal en Jezus is als mens op de aarde gekomen. Ik geloof dat Hij de enige weg is tot het Eeuwig Leven. Onze hele leven draait om deze Persoon!
Dit is iets dat je zomaar kunt wegdoen en negeren. Het is duidelijk iets waar iedereen over na zal moeten denken, of je het nu hebt over een eeuwigheid met of zonder God.

Is het voor jou, Steve, een probleem om in een blad als 'Legacy' te staan, waar toch 90% van de bands die hierin verschijnen een antichristelijk imago of mening hebben?

Nee, we spelen met veel mainstream bands van allerlei geloof en pluimage, en we worden geaccepteerd en gerespecteerd in de metal gemeenschap hier. In 1994 speelden we op het Full Force Festival in Duitsland samen met Napalm Death, Entombed en Sick Of It All, dus we zijn al een deel van een groter doel. Dit is ook waar we willen zijn. Het heeft weinig zin om alleen maar voor christenen te spelen.

Interview afgenomen door Thomas Strater