Mortification's Geschiedenis

Eind jaren 80 speelde de bassist Steve Rowe in een Australische classic metalband genaamd Lightforce, een band die in eigen land zeer bekend en succesvol was. Helaas werd de band 1990 opgeheven, maar Steve bleef het verlangen houden om heavy metal te spelen met een christelijke boodschap. Hij vormde samen met drummer Jason Sherlock en gitarist Cameron Hall een nieuwe band, en in 1990 brachten ze onder de naam Lightforce hun eerste demo uit, genaamd 'Break The Curse'. Een demo waarop Steve zelf de zang voor zijn rekening nam.
Met deze demo veranderde de stijl van de band richting de thrash metal met wat death metal invloeden er in. Steve vond dat met de nieuwe richting die de band had ingeslagen er ook een nieuwe naam moest komen, en zo werd de naam veranderd in Mortification. De demo werd in 1994 opnieuw uit gebracht door Nuclear Blast Records, en bevatte toen een bonustrack, 'Butchered Mutilation'. Het eerste titelloze debuutalbum werd in 1991 uitgebracht, ook wel genoemd als 'Mortification' op het christelijke Intense Records uit Amerika. En omdat gitarist Cameron Hall de band verlaten had, was hij door Michael Carlisle vervangen. Hiermee had ook de stijl van de muziek weer een verandering ondergaan. Veel van de nummers op deze CD kwamen van de demo, maar men had het geluid van de instrumenten naar beneden toe bijgesteld waardoor de nummers donkerder en zwaarder aanvoelden. Ook bleek dat Steve een prima death metal zanger was met indrukwekkende growls door het album heen. In 1992 had de band een contract getekend met het Duitse Nuclear Blast, een ware grootheid op het gebied van de death metal met sommige van de grootste namen op death metal gebied onder contract. Mortification bracht hun tweede album 'Scrolls Of The Megilloth' uit, welke een groot succes was en in de Christelijke metalscene zelfs wordt beschouwd als een klassieker. De band had zichzelf helemaal gegeven, en bracht nummers van snoeiharde death metal met doomy invloeden hier en daar. Ook werd de videocompilatie 'Grind Planets' uitgegeven, waarop 8 nummers stonden. De band veroverde een heel nieuw gebied met het derde album dat in 1993 uitkwam. Het meest opvallende aan 'Post Momentary Affliction' was de nieuwe zangstijl van Steve. Naast de growls deed hij nu ook screams, een combinatie die heel goed uitpakte. Ook had de band op dit album geëxperimenteerd met Industrial, iets wat ze daarna niet veel meer gedaan hebben. Op het Blackstump Festival in 1993 speelde Jason Sherlock voor het laatst mee, een concert dat zowel op CD als op video werd uitgebracht als 'Live Planetarium'. Hij vertrok naar Paramaecium, en werd vervangen door Phil Gibson. 'Blood World' kwam in 1994 uit. Het was een album dat meer een modern groove/thrash geluid had dan het bekende death metal, en Steve gebruikte hierop eigenlijk alleen maar shouting in plaats van growls. Een stap waarvoor lef nodig was, maar niettemin werd het album zeer enthousiast ontvangen in de States. Helaas verlieten na de release van dit album zowel Phil als Michael de band, en stond Steve er helemaal alleen voor.
Ook was 1994 het jaar waarin Steve's eigen label, Rowe Productions werd opgericht. Samen met verschillende vrienden werd in 1995 het album 'Primitive Rhythm Machine' opgenomen en uitgebracht. De stijl van dit album was erg moeilijk en rommelig, en had een soort van oerwoud trommelritme in zich. Muzikaal gezien had Steve alle stijlen die Mortification door de jaren had gespeeld door elkaar gegooid. Het album was een mix van death, groove en thrash metal. De verzamel CD 'The Best Of ... 5 Years' werd ook uitgebracht. Dit was een compilatie van het oude materiaal. Van elke eerdere CD die was uitgebracht stonden er twee nummers op, wat een goed overzicht bood van de ontwikkeling die Mortification had doorgemaakt. Dit was tevens het laatste album dat werd uitgebracht op het Intense Records label. In 1996 Ging Steve op zoek naar een nieuwe gitarist en een drummer. De nieuwe drummer werd Keith Bannister, een roadie die tijdens de eerste tour van Mortification tot bekering was gekomen en al jaren meereisde met Mortification. Hij had in een half jaar leren drummen. De positie van gitarist werd ingevuld door Lincoln Bowen. Samen namen ze het album 'Envision Evangelene' op. Dit album had elementen van classic metal en thrash metal in zich, met een hier en daar wat punkinvloeden. De eerste track van deze CD is een epos van ruim 18 minuten over de kruisiging van Christus, gezien vanuit het oogpunt van de engelen. Er werden twee singles uitgegeven, 'Live Without Fear' en een met de welluidende naam 'Noah Sat Down And Listened To The Mortification Live EP While Having A Coffee'. In tegenstelling tot hun eerste live registratie 'Live Planetarium', waren deze twee opgenomen in een kleine club, wat de schijfjes een rauw en puur geluid gaf. Het geluid van een echt Mortification concert. Er werd een compilatie op video uitgebracht genaamd 'EnVidion'. Dit bevatte verscheidene videoclips en interviews met de bandleden. Ook werd de novelle 'Minstrel' uitgegeven. Dit verhaal was door Steve Rowe geschreven en de cover van het boekje was door Jason Sherlock gemaakt. Deze novelle is nu een collectors item geworden. Het jaar daarop zou een aantal grote tragedies brengen voor Mortification. Er werd bij Steve Rowe acute leukemie geconstateerd. Hierdoor zou hij ruim anderhalf jaar uit de running zijn. Steve balanceerde een aantal keer op het randje van de dood maar dankzij zeer veel gebed en een sterke wil om te leven en zijn droom te verwezenlijken slaagde hij erin om de ziekte te overwinnen. Dit ondanks dat doctors hem tot twee maal toe hadden gezegd nog maar een paar uur te leven te hebben, en een beenmerg transplantatie die niet had aangeslagen. Niet erg lang na zijn wonderbaarlijke herstel nam de band in 1998 de CD 'Triumph Of Mercy' op, dat werd uitgebracht op zijn eigen label en in Europa door Nuclear Blast. De hele CD stond in het teken van wat Steve en de band hadden doorgemaakt in de laatste twee jaar daarvoor. Het album was een combinatie van thrash en groove, en een getuigenis van hoe God Steve had genezen. In 1999 kwam het album 'Hammer Of God', waarop men verder ging in de stijl die op het vorige album was begonnen. Alle death metal elementen waren nu verdwenen, maar de boodschap van de band was onveranderd; teksten waarin God centraal stond en werd verheerlijkt. Er kwam opnieuw een live album van Mortification uit in 2000. De CD '10 Years: Live Not Dead' bevatte voornamelijk materiaal van hun nieuwere album en er stond een nieuw nummer op, genaamd 'Dead Man Walking'. Ook deze schijf was opgenomen op de Blackstump Festival, in 1999 en klonk als een klok.
Keith Bannister verliet de band en een vervanger werd gevonden in de jonge Adam Zaffarese. In deze nieuwe bezetting werd in 2000 het album 'The Silver Cord Is Severed' uitgebracht en Mortification beleefde zijn eerste wereldtournee. De stijl van de muziek was onveranderd, thrash en groove metal. Maar eind 2000 verliet Lincoln Bowen de band en viel de band uit elkaar. Het leek alsof het einde was gekomen voor Mortification. Het compilatie album '1990 - 2000: Power, Pain And Passion' werd in 2002 uitgebracht. Het bevatte een collectie van Mortification-songs over de jaren. Gelukkig veranderde alles weer ten goede toen de gitaristen Jeff Lewis en Mick Jelinic bij de band kwamen, en in 2002 werd 'Relentless' uitgebracht. De band was weer een zwaardere richting ingeslagen met een goede dosering van thrash en classic metal. Mortification speelde een aantal keer live als kwartet tot Jeff Lewis de band weer verliet. In 2004 kwam het album 'Brain Cleaner' uit, met ditmaal met het voormalige lid van de band Cybergrind, Michael Forsberg achter de drumkit. Dit werd een van de zwaardere albums die ze hebben uitgebracht in de afgelopen 10 jaar. Op het album domineert de snelle thrash met daarin veel groove en death metal invloeden. 2005 beloofd een goed jaar te worden voor Mortification en voor de fans, dus blijf op de hoogte!